POLONIZM JAKO NOWA CYWILIZACJA Niektóre narody w swej ekspansji dochodzą do takiego punktu zwrotnego że zadają sobie pytanie: co dalej? Odpowiedź może być tylko jedna: dalsza ekspansja -czyli przekształcenie się w jakąś formę cywilizacji. Aktualnie do takich państw należą: USA i Chiny. Do niedawna należała również Rosja, wcześniej Niemcy, a jeszcze wcześniej Wielka Brytania, Francja, Włochy (słynne Pax Romana) i nawet Polska (od Unii Lubelskiej - mogłoby być Pax Polonica przynajmniej w szeroko rozumianym regionie). USA – Są niekwestionowaną potęga lecz wydaje się że apogeum ich możliwości, przynajmniej w niektórych dziedzinach, już mają za sobą. Cały czas mają kolosalny wpływ na świat - Pax Americana.   Chiny – Jeszcze nie są taką potęgą jak USA we wszystkich wymiarach lecz dynamika ich wzrostu jest oszałamiająca i są na najlepszej drodze do osiągnięcia tego celu. W ostatnich 20 latach ich wpływ na świat bardzo silnie wzrósł. Już teraz zaczyna funkcjonować hasło: Pax Sinica.   Rosja – Ich eksperyment społeczny – próba rozszerzenia Rosji do wymiarów cywilizacji czyli komunizm skończył się totalną klęską 20 lat temu. Od tego czasu Rosja definitywnie przestała być ideologicznie atrakcyjna zatracając się powoli w różnego rodzaju nacjonalizmach wzmaga wrogość i nieufność sąsiadów oraz nasila dalsze tendencje separatystyczne. Ich wpływ na świat silnie osłabł i słabnie dalej.   Niemcy – Ich eksperyment społeczny - – próba rozszerzenia Niemiec do wymiarów cywilizacji czyli faszyzm, skończył się totalną klęską w 1945r. Państwo to po zjednoczeniu się, jest dziś co prawda liderem Unii Europejskiej, lecz w tych strukturach jest już dość silnie zneutralizowane przez resztę państw (np. Francję) i w tej sytuacji nie ma co marzyć o ponownej ekspansji. Niemcy nawet w  ramach Unii są narażeni na ponoszenie nieprzewidzianych kosztów (przypadek Grecji), co już spowodowało reakcję wyrażaną w wątpliwości czy członkowstwo w strefie EURO jest nadal dla Niemiec korzystne. Natomiast sytuacja Polski jest w tym momencie arcyciekawa. Jest historyczna szansa rozszerzenia pojęcia Polska do pojęcia Polonizm. POLSKA POWINNA ROZSZERZYĆ SIĘ DO ROZMIARÓW CYWILIZACJI  JAKO UNIKALNA W SKALI ŚWIATOWEJ I HARMONIJNA SYNTEZA KULTUR ZACHODU I WSCHODU Polonizm (Pax Polonica) to termin znacznie szerszy od patriotyzmu, narodowości i przynależności etnicznej. Polonizm to odrębna cywilizacja której, integralnym elementem jest religia rzymskokatolicka i zasady współżycia społecznego z niej wynikające. Podstawowymi wyróżnikami polskości jako cywilizacji jest pojęcie wolności oraz harmonijnego współistnienia różnorodności zarówno etnicznej jak i religijnej wewnątrz niej samej. Musi być to koncepcja cechująca się szerokim uniwersalizmem kulturowym czerpiąca z jednej strony z najlepszych osiągnięć,  I i II Rzeczpospolitej w tej dziedzinie a z drugiej strony odpowiadająca wyzwaniom naszych czasów. W obrębie samej słowiańszczyzny, najlepsza wydaje się do tej pory koncepcja wypracowana przez Czechów czyli [1] neoslawizm. Neoslawizm zakłada, że żadna grupa Słowian nie jest położona wyżej w hierarchii relacji jednych grup słowiańskich nad drugimi, nie żąda też dominacji jednej obowiązującej religii dla wszystkich narodów słowiańskich. Preferuje kulturową syntezę zamiast dominacji. W dotychczasowej historii Polski tylko I Rzeczpospolita miała szanse stać się taką odrębną cywilizacją – byliśmy wtedy największym państwem w Europie o geostrategicznym położeniu i osiągnięciach na skalę światową (np. druga na świecie konstytucja). Wypracowana została koncepcja [2] sarmatyzmu która mogła stać się fundamentem przyszłej cywilizacji. Dostrzegali to ówcześni polscy artyści i naukowcy (w okresie rozbiorów także Adam Mickiewicz). Sarmatyzm opierał się na koncepcji szlachty polskiej pochodzącej od Sarmatów – starożytnego ludu zamieszkującego początkowo między Dolną Wołgą a Donem. Po Sarmatach szlachta miała odziedziczyć umiłowanie wolności, gościnność, dobroduszność, męstwo oraz odwagę. Nie jest ważne czy ta koncepcja jest prawdziwa czy nie (trzeba tu brać przykład od Żydów), ważne że buduje polską świadomość historyczną. Koncepcja ta miała ogromny wpływ na kształtowanie umysłowości, obyczajowości i ideologii polskiej szlachty. Według opinii Tadeusza Mańkowskiego: teoria sarmackiej genezy narodu i państwa polskiego w tym świetle to nie mit, ani też bajanie niekrytycznych umysłów kronikarzy, lecz wyraz poszukiwania swojego “ja” przez bardziej oświecone warstwy narodu, poszukiwanie tradycji historycznych przez naród, który poczuł się na siłach i chce coś znaczyć, szukanie swego miejsca wśród innych narodów o odległej przeszłości. Wpłynął tym samym na spójność i solidarność narodu polskiego po Unii lubelskiej, i był o podobnym znaczeniu, jak starożytni Germanie dla Niemców. Sarmatyzm ponadto był oryginalnym połączeniem kultur Wschodu i Zachodu. Jedyną istniejącą alternatywą dla syntezy cywilizacyjnej w wydaniu Rosji. Dlatego też był znienawidzony przez carską Rosję podobnie jak Napoleon i był nich propagandowo niszczona i ośmieszany przez cały XIX wiek. Polska jako naród, powinna rozszerzyć się do rozmiarów cywilizacji, tracąc trochę ze swojej starej tożsamości, rasy, na rzecz nowej tożsamości, ale to jest ryzyko, jakie trzeba podjąć, jeżeli chcemy być silnym państwem. Można by nawet uczyć wschodnich Słowian języka polskiego zapisanego w cyrylicy, która jest dla nich bardziej naturalne niż pismo łacińskie. Pisaliby inaczej ale w mowie nie byłoby żadnych różnic. Paradoksalnie więc pomysł carski z okresu zaborów w celu efektywniejszej rusyfikacji Polaków stałby się narzędziem działającym w drugą stronę - zachęcałby ludy przyzwyczajone do cyrylicy (Białorusinów, Ukraińców, Rosjan, Kazachów, Serbów, Macedończyków) do nauki języka polskiego. Mówiliby po polsku a pisaliby w cyrylicy z naszymi znakami diakrytycznymi, co z kolei wymagałoby od Polaków znajomości 2 alfabetów. Dziękujemy niniejszym naszym braciom Rosjanom za podsunięcie dobrego pomysłu. Nie należy się jednak ograniczać wyłącznie do Słowian w dzisiejszym zglobalizowanym świecie. Myślę tu o kierunku południowo-wschodnim od Polski a więc Turcji i ludach tureckich, o Chinach oraz o Afryce. Te relacje miały by prawdopodobnie inną naturę niż między państwami słowiańskimi. Dopełnieniem całej koncepcji byłaby tu idea polityczna [3] prometeizmu. Na te tematy powstaną w najbliższym czasie kolejne artykuły. Rafał Ciołek ZESPÓŁ STRATEGII I GEOPOLITYKI GOSPODARCZEJ STOWARZYSZENIA INŻYNIERÓW POLSKICH Jeśli chcesz wiedzieć więcej na ten temat, przeczytaj artykuł: ALKAZAR oraz artykuł ks. dr Stanisława Koczwary: POLSKOŚĆ JAKO TRWAŁY BUDULEC JEDNOŚCI EUROPY Więcej informacji na temat cyrylicy (i polskiej cyrylicy) można znaleźć tutaj: 1 2.      Fragmenty Powrotu Taty w cyrylicy polskiej    Поврóтъ Таты  пр'езъ А. Мицкевича  Пóйдзьце о дзятки, пóйдзьце вшистке разэм  За място, подъ слупъ на взгóрэкъ,  Тамъ пр'едъ цудовнымъ клęкнийце образэмъ,  Побожне змóвце пацёрэкъ.  Тато не враца ранки и вечоры  Вэ Лзах го чекамъ и трводзэ;  Розлялы р'еки, пэлнэ звер'а боры,  И пэлно збóйцóвъ на дродзэ;-  Слышąцъ то дзятки бегнą вшистке разэмъ  За място подъ слупъ на взгóрэкъ,  Тамъ пр'едъ цудовнымъ клęкая̨ образемъ,  И зачиная' пацёрэкъ.  Цалуя' земę, потэмъ въ Имę Ойца,  Сына и Духа свęтэго,  Бąдзь похвалёна пр̌енайсьвęтша Трóйца  Тэразъ и часу вшелькего.