Kontrolowany Rozpad Osobowości Technika przedstawiona w niniejszym artykule przedstawia możliwość osiągania wyższych poziomów twórczego myślenia i tworzenia zestawu pomysłów i idei wyjściowych bez konieczności odwoływania się do metody zwaną “burza mózgów”, gdzie potrzeba więcej osób, tzn. każdy może ją wykonać samodzielnie. Technika polega na kontrolowanym rozpadzie osobowości, jest dość niebezpieczna i należy ją przeprowadzić zgodnie z poniższą procedurą. Na samym początku trzeba się "wyzerować" tzn. pozbyć wszelkich poglądów, opinii na daną kwestię - zacząć od początku.   Określić zespół własnych cech osobowych (cechy pozytywne w jednej kolumnie, cechy negatywne w drugiej kolumnie)   Określić dopełnienie własnego zespołu cech osobowych (brakujące cechy pozytywne i negatywne)   Stworzyć od 5 do 10 osobowości używając zarówno jednych jak i drugich cech. Osobowości będą nam potrzebne jedynie do procesu myślowego nie ma więc obaw że dana cecha jest nam zupełnie obca. To tak jakbyśmy wczuwali w kilka ról jednocześnie.   Należy określić osobowość dominującą i rozpocząć technikę wcielania się w poszczególne osobowości, starać się wniknąć w ich sposób myślenia w zależności od charakterystycznego zespołu cech osobowości.   Określić problem – temat dyskusji   Rozpocząć dyskusję między wewnętrznie wykreowanymi osobowościami – poddać się swobodnemu przechodzeniu pomiędzy zespołami cech – tylko w tej sytuacji realizowana dyskusja stanie się obiektywna – niezależna od naszych wewnętrznych przekonań czy uprzedzeń.   Nagrywać taką dyskusję i zapisywać co ważniejsze wnioski Niebezpieczeństwo tej techniki polega na możliwości utraty kontroli nad rozpadem osobowości. Grozi to możliwymi stanami schizofrenicznymi. Problem ten jest problemem wolicjonalnym – należy mieć symbol – znak umożliwiający przejęcie z powrotem kontroli nad własną osobowością. Tak stworzony “zespól dyskusyjny” gwarantuje prawdziwe odzwierciedlenie problemu – wręcz jasnowidzenie. Jedną z technik, która umożliwia efektywniejsze osiąganie stanów opisanych powyżej jest ćwiczenie pisania obiema rękami lub gra w szachy sam ze sobą.                                                                                                                                                                          [XAOS]